ปลากะพงขาวหนองหารน้อย

ผลผลิตจากงานวิจัยการพัฒนาการเลี้ยงสัตว์น้ำเศรษฐกิจในพื้นที่อีสานตอนบนปลากะพงขาวเป็นปลาน้ำกร่อยที่มีความสำคัญทางเศรษฐกิจ ปลากะพงขาวเป็นปลาที่เลี่ยงง่าย โตเร็ว มีความทนทานต่อความเต็มในช่วงกว้าง (euryhaline) สามารถเลี้ยงได้ในพื้นที่น้ำจืด ประเทศไทยสามารถเพาะลูกพันธุ์ปลากะพงได้ เราจึงไม่ต้องพึ่งพาลูกพันธุ์จากธรรมชาติ ผลผลิตปลากะพงส่วนใหญ่ (97%) ได้จากการเพาะเลี้ยง โดยผลผลิตเกินกว่าครึ่ง (63%) มาจาก 3 จังหวัด คือ ฉะเชิงเทรา สงขลา และปัตตานี

การทดลองเลี้ยงปลากะพงขาวในน้ำจืดในพื้นที่ ฟาร์มประมง มก.จกส. พบว่าปลากะพงขาวมี  อัตราการเจริญเติบโตดีพอสมควร แม้อัตราการเจริญเติบโตต่อวันจะน้อย หากเปรียบเทียบกับปลากะพงขาวที่เลี้ยงในพื้นที่น้ำกร่อย เนื่องจากปลาที่อยู่ในน้ำจืดต้องใช้พลังงานในการรักษาสมดุลเกลือแร่ให้อยู่ในระดับปกติ (Osmoregulation) มากกว่าปลาที่อยู่ในทะเล โดยปลากะพงที่เลี้ยงในน้ำจืดมีอัตราการเจริญเติบโตฉลี่ยต่อวัน เท่ากับ 1.63 กรัม/วัน อัตราการเจริญติบโตจำเพาะ 2.35%/วัน สำหรับการเลื่ยงในบ่อดิน อัตราการปลี่ยนอาหารเป็นมื้อ 2.60 ต้นทุนการเลี้ยงที่มากสุด คือ ค่าอาหารและค่าลูกพันธ์ุ เนื่องจากอยู่หางไกลแหล่งลูกพันธ์ุ จึงมีต้นทุนค่าขนสูง และการเลี้ยงในพื้นที่แถบชายฝั่งจะใช้อาหารสดในการเลี้ยง ซึ่งจะช่วยประหยัดต้นทุนได้มาก ส่วนการเลี้ยงในภาคอีสานต้องใช้อาหารสำเร็จรูปในการเลี้ยงเพียงอย่างเดียว โดยสรุปการเลี้ยงปลากะพงขาวในพื้นที่ภาคอีสานสามารถนำได้ แต่เกษตรกรกรควรมีการศึกษาข้อมูลการเลี้ยง มีการวางแผนการผลิต และการตลาดให้รอบคอบก่อนลงทุน เนื่องจากมีต้นทุนที่ค่อนข้างสูง เมื่อเปรียบเทียบกับการเลี้ยงปลาน้ำจืดขนิดอื่น ปลานิล และการเลี้ยงปลากะพงจำเป็นต้องให้ออกซิเจนอย่างเพียงพอ เพราะปลากะพงเป็นปลาที่ต้องใช้ออกซิเจนสูง จึงมีความจำเป็นต้องติดตั้งเครื่องให้อากาศตลอดระยะเวลาการเลี้ยง

ผลงานวิจัยโดย :
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สิทธิชัย  ฮะทะโชติ
สาขาประมง คณะทรัพยากรธรรมชาติและอุติสาหกรรมเกษตร
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดสกลนคร
สอบถามได้ที่ โทร.06-8839-4965

ขอขอบคุณข้อมูลและภาพประกอบจาก
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.สิทธิชัย ฮะทะโชติ

✍ ผลิตสื่อโดย ฝ่ายเผยแพร่งานวิจัย
🌟 แนะนำ/ติชม https://forms.gle/e3MzPqrb2V9QE9Tp6