ความสำคัญของปัญหา
           ประเทศไทย เป็นประเทศส่งออกผลิตภัณฑ์อาหารที่สำคัญแหล่ง
หนึ่งของโลก แต่ในอนาคตการขยายตัวเพื่อส่งออกผลิตภัณฑ์อาหารของ
ประเทศไทย คงไม่สามารถอาศัยข้อได้เปรียบด้านแรงงาน และทรัพยากร
ธรรมชาติ ที่มีอยู่เช่นเดิมได้ตลอดไปจะต้องหันมาปรับปรุงในด้านการ
เพิ่มมูลค่าและเพิ่มขีดความสามารถในการรักษาและแย่งชิงตลาดต่าง
ประเทศที่สำคัญหรือหาตลาดใหม่ๆ ให้เพิ่มมากขึ้น สำหรับอาหารไทยที่
ส่งออกส่วนใหญ่นั้นเป็นผลิตภัณฑ์ปฐมภูมิ และสินค้าเกษตรแปรรูป แต่
ประเภทผลิตภัณฑ์อาหารกึ่งสำเร็จรูป และสำเร็จรูป โดยมีการพัฒนาเพิ่ม
มูลค่าเป็นอาหารพร้อมรับประทาน (Ready to eat food) นั้นยังมีน้อย
ซึ่งหากพิจารณาศักยภาพของประเทศไทยแล้วพบว่ามีข้อได้เปรียบใน
หลายด้านเริ่มตั้งแต่วัตถุดิบหลักทุกชนิดสามารถผลิตได้เองในประเทศ
ทั้งหมด ซึ่งเป็นการเพิ่มมูลค่าให้ผลิตผลเกษตรโดยตรงที่สำคัญ คือ
เทคโนโลยีการผลิตก็เป็นภูมิปัญญาที่พัฒนาและสั่งสมโดยบรรพบุรุษไทย
ตั้งแต่อดีตจวบจนปัจจุบันซึ่งเป็นศาสตร์และศิลป์ที่ชาติอื่นเลียนแบบได้ยาก
อาหารไทยยังมีความหลากหลายของรูปแบบและรสชาติจากสูตรที่แตกต่าง
กันไปตามภูมิภาคต่าง ๆ ทำให้สามารถพลิกแพลงพัฒนาผลิตภัณฑ์ให้เหมาะ
ตลาดโลก ที่เพิ่มทวีขึ้นอย่างสมกับความต้องการของรวดเร็วได้ งานวิจัย
ฉบับนี้ได้เสนอแนวทางการกำหนด ยุทธศาสตร์ที่จะนำไปสู่การปฏิบัติให้
อาหาร ไทยเป็นอาหารโลกภายในระยะเวลา 10

ผลการวิจัย
            1. แนวโน้มของการผลิตอาหารไทยกึ่งสำเร็จรูป และสำเร็จรูป เพื่อการ
ส่งออกสูงขึ้น โดยเฉพาะอาหารสำเร็จรูปพร้อมรับประทานจากผลการสัมภาษณ์
ผู้บริโภคชาว ต่างประเทศพบว่าร้อยละ 96.3 มีความชื่นชอบอาหารไทยและอาหาร